جمعه 12 آذر 1400
خانه / آبشارها / آبشار کلوگان

آبشار کلوگان

از تهران که به سمت منطقه ی فشم بروید به روستایی به نام کلوگان ، خواهید رسید که از روستاهای کوچک و زیبای منطقه هست ؛ ورود خودروهای مسافران و گردشگران به این روستا ، ممنوع میباشد . در نتیجه ، خودرو را در نزدیکی نگهبانی روستا ، پارک کرده و با برداشتن باتون کوهپیمایی ، یک کوله ی یک روزه ی سبک و مقداری خوراکی و آب و پوشیدن کفش و لباس مناسب طبیعتگردی به سوی روستا به راه میافتیم . از نگهبان ، مسافت پیاده روی تا آبشار را میپرسم و میگوید : دو ساعت . به داخل روستا میرویم و از مغازه ی کوچکی ، کمی خوراکی میخریم و از صاحب مغازه هم درباره ی آبشار میپرسیم . میگوید نیم ساعت . باید کنار رودخانه را بگیریم و به راه ، ادامه بدهیم . گویا راه مشخّصی است . رودخانه ، زیبا و پرآب است . در بخش کوتاهی از راه ، کوچه باغ های روستا نیز همراه مان هستند تا این که کاملاً از روستا ، بیرون شده و دور میشویم . پس از نیم ساعت به پلی میرسیم که به نام یک جان باخته ی جنگ ، نام گذاری شده است . از پل گذر کرده و بدان سوی رود میرویم . پس از پیمودن مسافتی ، باز هم به یک پل دیگر میرسیم که از نخستین پل ، باریک تر است . از آن هم میگذریم . در راه ، چند کوهپیما را هم میبینیم و از درستی راه ، اطمینان به دست میآوریم . از پل سوم هم که یک تخته چوب با یک دسته ی چوبی برای حفاظت هست نیز میگذریم . پس از این پل به یک دشت زیبا و چشمنواز میرسیم و از کنار یک چشمه ی گوارا هم میگذریم . البتّه مقداری از آب آن هم میآشامیم ؛ واقعاً دلچسب است . راه ، کاملاً مشخّص و پاکوب است . پس از گذشت یک ساعت و بیست دقیقه به جایی میرسیم که شاخه ی پرآب دیگری از سمت چپ ، وارد رود اصلی میشود . آبشار از همین جا ، قابل دیدن است . پس به سمت راست میرویم و پس از ده دقیقه به پای آبشار زیبای کلوگان میرسیم . آبشاری پرآب که از روی تخته سنگ صیقلی بزرگی به پایین میریزد . تا حوضچه ی آبشار ، بالا میرویم . میخواهم به نخستین طبقه ی آبشار بروم ؛ ولی سنگ ها ، کاملاً لیز و خطرناک هستند . پس حذر میکنم . عکس ها و فیلم های خوبی میگیریم و ناهار خوش مزه ای را در کنار آبشار ، نوش جان مینمایییم .

سپس سری هم به خانه ی رضاشاه میزنیم که در تهران ، خیابان سپه ، قرار دارد ؛ همانند دوازده سال پیش که آمده بودم ، بسته بود و کسی در خانه نبود .

 

 

درباره ی علیرضا هاشمی

اشکان هاشمی هستم ملقّب به مرد همیشه در سفر ؛ زاده ی 6 اردیبهشت 1362 ؛ دل داده ی ایران و تاریخ و طبیعت بی مانندش . سفر رو به صورت رسمی و ثبت شده از 14 اردیبهشت 1385 با سفری دلچسب به استان آذرآبادگان باختری ، آغاز کردم

مطلب پیشنهادی

شوشتر ( برج کلاه فرنگی و دژ سلاسل )

در کناره ای زیبا از کارون خروشان ، برج کلاه فرنگی شوشتر را میتوان دید …

3 دیدگاه

  1. سلام ممنونم از اشتراک تجربه تون به کلوگان. من پارسال خواستم برم ولی اوایل کرونا بود راه ندادن مارو. با شما هنگام ورود مخافتی نشد؟ چون می خواییم برنامه بذاریم و اخر هفته اینده بریم. با تشکر

  2. جونم علی اقا(اشکان) عکس ما رو هم بزار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.