یکشنبه , شهریور ۳ ۱۳۹۸
خانه / روستاها / روستای هریف

روستای هریف

تا روستای هریف در الموت باختری ، حدود 40 کیلومتر راه داریم که این راه را در یک ساعت میپیماییم . پس از ورود به روستا ، با دهیار ، آقای محمّدی ، دیدار میکنیم . با وی به مسجد میرویم تا به سخن بنشینیم . دهیار هم به درستی نمیداند که ریشه ی نام روستا از کجاست ؛ میگوید شاید از واژه ی حریف باشد ( در گذشته ها میگفتند که این روستا در زیبایی و گستردگی ، حریفی نداشته است . ) این روستا ، یک منطقه ی زاغه نشین بوده که هنوز هم میتوان آثاری از برخی زاغه ها را در آن یافت . جمعیّت بر پایه ی سرشماری سال 95 ، نود و هشت خانوار ( 231 نفر ) میباشد که به شغل کشاورزی ( گیلاس ، خرمالو ، ذغال اخته ، گردو ، برنج و سیر ) ، مشغول هستند .

خانه ی زیبای دهیار ؛ محلّ استراحت و خوردن ناهار

آب روستا از چهارچشمه ی کلین و شاه رود ( با پمپاژ ) ، فراهم میشود . بیش از بیست سال است که دارای برق شده ولی گاز ندارد .

نمای زیبایی از روستای هریف

مسجد روستا ، دارای بافتی بهسازی شده است که در سال 1390 بر روی بافت کهن مسجد ، ساخته شده است .

مدرسه ی روستا در مقطع ابتدائی با چهار دانش آموز ، فعّال است .

گورستان ، اگرچه گسترده است ؛ ولی سنگ های قدیمی چندانی ندارد .

هموندان شورای روستا = آقایان علی محمّدی ؛ خسرو مرادی و رضا موسوی هستند .

یک جوان از این روستا ، جان باخته ی جنگ است و او ، محمّد رشیدی ، نام دارد .

خانواده های ساکن هریف : رشوند ؛ رحمانی ؛ مرادی ؛ محمّدی ؛ نجّار ؛ غیبی و حسنی هستند .

آقای محمّدی ( دهیار ) ، آقای عنایت و بانو صداقت

خانه ی بهداشت ، فعّال است .

روستاهای اطراف هریف = کلین ؛ قسطین لار ؛ قسطین رود و هریان میباشند .

سپس به گشت و گذار در روستای هریف میپردازیم ؛ هوا ، بسیار گرم است . عرق میریزیم و عکس میگیریم و به سخنان آقای دهیار هم گوش فرا میدهیم . در ورودی روستا ، شعار (( هریف ؛ وطن ما ؛ تاج سر ما )) بر دیوار ، نوشته شده است . به یکی از خانه های قدیمی و زیبای هریف میرویم : رف ها یا همان طاقچه ها در درون دیوارها ، خودنمایی جالبی دارند . فانوس ، صندوقچه ، سماور و ظروف مسی بر رف ها ، جلوه ی دلربایی دارند . درهای چوبی کلون دار در جای جای روستا ، دیده میشوند . یک چشمه ی کم آب هم در میانه های روستا هست . سری هم به پشت در خانه ی ارباب میزنیم : عبدالمحمّدخان صدر . گرمابه ی قدیمی روستا که دیگر از کار افتاده است نیز از دیگر دیدنی های مان است .

هرف ، وطن ما ؛ تاج سر ما

گوشه ای از یک زاغه ی قدیمی

نمای زیبایی از یک خانه ی قدیمی

یک در چوبی

چشمه

خانه ی ارباب

گرمابه ی کهن

 

درباره ی علیرضا هاشمی

علی رضا هاشمی هستم ملقّب به مرد همیشه در سفر ؛ زاده ی 6 اردیبهشت 1362 ؛ دل داده ی ایران و تاریخ و طبیعت بی مانندش . سفر رو به صورت رسمی و ثبت شده از 14 اردیبهشت 1385 با سفری دلچسب به استان آذرآبادگان باختری ، آغاز کردم

مطلب پیشنهادی

آذربایجان باختری

با پیشنهادهایی از تنی چند از دوستان ، برای بازدید از چند دیدنی در آذربایجان …

یک دیدگاه

  1. بسیار تصاویر قشنگی بود
    و البته خاص
    پایدار باشید و در سفر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.