جمعه , مرداد ۲۶ ۱۳۹۷
خانه / باغ ها / تهران گردی

تهران گردی

در چهارمین روز از بهار 1397 با هم راهی دوستان هم سفر ، راهی تهران میشویم . نخستین مقصدمان در تهران ، دلفیناریوم برج میلاد است . از یکی از درهای برج ، وارد مجموعه شده و خودرو را در جایی مناسب ، نگه میداریم و قدم زنان به سوی دلفیناریوم میرویم .

1 )) دلفیناریوم برج میلاد

چند روز پیش از راه اینترنت ، اقدام به خرید چهار بلیط برای بازدید از دلفیناریوم کرده بودم ؛ هر بلیطی به بهای 250 هزار ریال . البتّه همین جا هم بلیط میفروشند ولی با بهای آزاد ؛ هر بلیطی 500 هزار ریال .

در ازدحامی شایان تحمّل ، وارد مجموعه میشویم و هر یک بر روی صندلی خود که شماره اش بر روی بلیط ها ، مشخّص شده است ، مینشینیم . نکته ، این که در اتاق کنار سالن بزرگ دلفیناریوم ، مغازه های فروش موادّ خوراکی ، تندیس های گوناگون و اسباب بازی ، برپا هستند .

سالن دلفیناریوم ، سال بزرگیست که در مرکزش ، یک استخر بزرگ ، قرار گرفته است . دور تا دور استخر و در چندین طبقه ، صندلی هایی برای نشستن تماشاگران ، نصب شده اند .

عکسبرداری ، آزاد است البتّه بدون فلاش .

پس از جایگیری مردم بر صندلی ها ، مربّی دلفین ها به مردم ، خوشآمد میگوید و به شناساندن دلفیناریوم میپردازد . به گفته ی او ، این مجتمع ، بزرگ ترین دلفیناریوم غیرکرانه ای خاورمیانه است . هم چنین او ، این جا را بلندترین دلفیناریوم ایران خواند . سپس با فراخوانی او ، یک شیردریایی ، وارد سالن شده و به هنرنمایی برای ما میپردازد . مردم هم به شدّت او را تشویق مینمایند . شیر دریایی به بازی بسکتبال هم میپردازد  پس از شیر دریایی ، نوبت به دلفین ها میرسد که به انجام حرکات نمایشی فوق العاده زیبا از جمله پرش از حلقه ، قایق رانی،توپ بازی و سواری دادن به مربّی میپردازند .

نکته ی جالب ، این که انگار این دلفین های زیبا ، انرژی ناشی از دست زدن و هورا کشیدن های پی در پی مردم را در می یابند ؛ چرا که بدان ها ، واکنش نشان میدهند .

پس از بیرون رفتن از محوّطه ی برج میلاد به سوی شهر ری میرویم تا از مسجد ماشالله ، بازدید بکنیم .

2 )) مسجد ماشالله

این مسجد در شهر ری ، کنار گورستان پسر بابویه ، قرار دارد . این مسجد ، درست در پشت سر پیشوازاده هادی است . از خادم پیشوازاده میخواهم که در مسجد را برای ما بگشاید . او هم با رویی خوش ، چنین میکند . بانوان با چادر ، وارد مسجد میشوند . در داستانی ، آمده است که هر که از ناآشنایان یا مسافران ، شب هنگام در این مسجد میخوابیده ، بامدادان جنازه اش را از مسجد ، بیرون میآورده اند . تا آن که شبی ، کسی به نام ماشاءالله که قلدرمآب هم بوده ، داوطلب میشود که در مسجد بخوابد تا راز موضوع را دریابد . شب که در خواب بوده ، صدایی را میشنود . از خواب برمیخیزد تا بن مایه ی صدا را بیابد . غولی بوده که نگهبان خزاین مسجد هم بوده . با او ، درگیر میشود و سپس با انبانی از پول و گنج از مسجد به در میشود . به همین دلیل ، نام مسجد را ماشاءالله میگذازند .

ولی خادم مسجد ، آقای روزبهانی به ما میگوید که چنین نیست . داستان از این قرار است که پیشوای دوم شیعیان ، حسن ، در این مسجد ، نماز گزارده و هنگامی که از نماز ، آسوده میشود و به پشت سر خویش مینگرد ، جمعیّت بسیاری را میبیند که بدو ، اقتدا کرده اند و میگوید : ماشالله . نام مسجد از این جا ، آمده است .

ساختمان مسجد ، خیلی جدید است و هیچ تاریخی هم بر سردر آن ، نگاشته نشده است .

مقصد پسین ما ، باغ پرندگان در بزرگ راه بابایی ، خیابان هنگام است .

3 )) باغ پرندگان

باغ بزرگ پرندگان تهران ، یکی از دیدنی ترین جاهای طبیعی پایتخت است .

ورودی پارکینگ ، 30 هزار ریال است . پس از پارک خودرو ، باید با ون یا مینی بوس که رایگان هستند از پارکینگ به سردر اصلی باغ رسید .

بلیط ورودی باغ ، نفری 50 هزار ریال است . بردن دوربین به باغ هم 50 هزار ریال هزینه دارد .

وارد باغ که میشویم در آغاز به سراغ رستوران میرویم تا گرسنگی را از خود بزداییم . ناهار را میخوریم و سپس به گشت زنی در باغ میپردازیم . در هر سو ، پرنده یا پرندگانی هستند که در قفس های جداگانه در کنار هم به زندگی مشغولند .

پاراکت معمولی ، بلوط خورک ، اموی معمولی ، شترمرغ افریقایی ، کبوترسانان ، فنچ جاوا ، کبوتر چیندار پشت آبی خاوری و کبوتر دم چتری ، بخشی از پرندگان موجود در این باغ بزرگ هستند .

در بخشی از باغ هم عکس یادگاری فوری برمیداریم .

در پایان بازدیدمان در جایی از باغ مینشینیم و به خوردن خوراکی ، مشغول میشویم . چای هم مینوشیم .

 

درباره ی علیرضا هاشمی

علی رضا هاشمی هستم ملقّب به مرد همیشه در سفر ؛ زاده ی 6 اردیبهشت 1362 ؛ دل داده ی ایران و تاریخ و طبیعت بی مانندش . سفر رو به صورت رسمی و ثبت شده از 14 اردیبهشت 1385 با سفری دلچسب به استان آذرآبادگان باختری ، آغاز کردم

مطلب پیشنهادی

روستای خزین آباد

روستاییست بسیار کوچک و بدون سکنه ی همیشگی در راه کهن قزوین به تهران . …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *