جمعه , آذر ۲۳ ۱۳۹۷
خانه / بوستان ها / بوستان باراجین

بوستان باراجین

 21 (2)

  1 )) یکی از بزرگ ترین بوستان های جنگلی کشور است با 1500 هکتار گستره که حتّی گفته میشود بزرگ ترین بوستان جنگلی ایران میباشد .

2 )) این بوستان زیبا در شهر قزوین ، پایان خیابان نخبگان که به تازگی شهدای مدافع حرم !!!!!!!!!!!! ، نامیده شده است ، قرار گرفته است و دارای سه ورودی میباشد . ورودی اصلی و بزرگش از همین نقطه ؛ ورودی دیگر از سمت یادمان جان باختگان گم نام و ورودی سوم از سوی روستای شفیع آباد میباشد . برای ورود به این بوستان ، پرداخت ده هزار ریال ، الزامیست .

3 )) امکانات این بوستان ، عبارتند از :

صندلی و میز برای نشستن ؛ جای روشن کردن زغال ؛ اقامتگاه های کوچک مسقّف و بدون سقف ؛ دست شویی ؛ آب آشامیدنی ؛ پلیس ؛ رستوران ؛ فروشگاه موادّ خوراکی ؛ اقامتگاه ( در حال ساخت ) ؛ مرکز بازی دالفک ؛ بوستان طبیعت و باغ وحش ( که بهای بلیط آن ، 50000 ریال بوده و میتوان از جانوران زیبایی همانند شیر ، ببر ، خرس ، پرندگان ، اسب ، شتر و جز آن ها ، دیدن کرد . ) ؛ پیست موتور و دوچرخه سواری ؛ سینمای تابستانه

21 (4)

  4 )) در بخشی از این بوستان ، یادمان بلند و باشکوهی را برای جان باختگان گم نام جنگ ایران و عراق ، برپا کرده اند ؛ کار بیهوده ای که در بیش تر نقاط کشور ، انجام میشود . از کناره ی یادمان که بر بلندترین نقطه ی این بوستان ، ساخته شده ، میتوان به تماشای نمای زیبا و جالبی از قزوین نشست .

21 (1)

  5 )) این بوستان بر کناره ی درّه ی رودخانه ی فصلی ارنزک ، ساخته شده است و همگی خیابان های آن نیز نامگذاری شده اند : از جمله خیابان طبیعت ، خیابان باغستان و جز آن ها . بیشینه ی سرعت خودروها در این بوستان ، 30 کیلومتر در ساعت است . ضمناً این بوستان ، نام خود را از روستای نزدیکش گرفته است .

21 (5)

  6 )) گمان میکنم سال بازگشایی این بوستان ، 1380 باشد .

21 (3)

  7 )) دو خاطره از این بوستان :

یک ، این که حدود سال 1384 بود که با دوستانم ، حسن و حامد ، تصمیم گرفتیم که به شب مانی در این بوستان با بهره گیری از چادر بپردازیم . چادرمان را برپا و خودمان را آماده ی خواب کردیم که با حضور نگهبان و هشدار او درباره ی ممنوعیّت شب مانی در این جا ، دست از پا درازتر ، چادرمان را گرد آوردیم و رفتیم .

دو ، این که سال 1389 بود که با یکی از دوستان خوبم برای صحبت و گشت به این بوستان آمدیم ؛ آن دوست خوبم را خیلی دوست داشتم ولی چند سالیست که ندیده امش . امیدوارم هر جا هست ، شاد و پیروز باشد .

8 )) در این بازدید سه ساعته ، دوست خوبم ، رضا حاج ابوطالبی ، همراهیم کرد .

درباره ی علیرضا هاشمی

علی رضا هاشمی هستم ملقّب به مرد همیشه در سفر ؛ زاده ی 6 اردیبهشت 1362 ؛ دل داده ی ایران و تاریخ و طبیعت بی مانندش . سفر رو به صورت رسمی و ثبت شده از 14 اردیبهشت 1385 با سفری دلچسب به استان آذرآبادگان باختری ، آغاز کردم

مطلب پیشنهادی

گشت کوتاهی در آذربایجان باختری

تا فرصتی پیش میاد ، دوست دارم برم به نخستین استانی که دوازده سال پیش …

۵ دیدگاه

  1. ایجاد یادمان شهدای گمنام کار بیهوده نیست. اگر درک درستی از شرایط جامعه تون داشتید متوجه می شدید که مدیون اون عزیزان هستید. اون ها بدون چشم داشت رفتند تا شما الآن با اين دیدگاه هاتون راه بريد هرچیزی که می خواهید بگيد.
    متاسفانه

  2. بیهوده شما هستید که نمی دونید پاتون رو روی چه خاکی میزارید وبه قول خودتون مرد همیشه در سفر هستید متاسفم برای افکار ودیدگاهتون ومتاسفم در مورد شما هیچ وقت صدق نخواهد کرد
    بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

    • سپاس از دیدگاه تون

      • سلام جناب هاشمی مطالبتون جالب و به روز بود فقط یه نکته بگم اونم اینه که شما نمیتونی جای مادری باشی که بچه شو فرستاد برای دفاع از این خاک و نمیدونه تو کدوم از این یادمانها به خاک سپرده شده و همه این یادمانها به نوعی مزار فرزندشه به پاسه خون اوناییکه رو همین خاک ریخته و شما قدم میزارید حرمت نگه دارید
        ممنون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.