جمعه , مرداد ۲۶ ۱۳۹۷
خانه / تالاب ها / غار آبی دانیال و تالاب فراخین

غار آبی دانیال و تالاب فراخین

غار آبی دانیال

چهارشنبه 15 مهر ماه 1394 با همراهی دوست خوب و کوهنوردم ، آقای حسن عنایت ، از سمت آزادراه رشت به سوی استان مازندران به راه افتادیم ؛ پس از پیمودن راهی دراز به شهر عبّاس آباد رسیدیم و تصمیم گرفتیم شب را در بوستان مدرّس این شهر بخوابیم ؛ خواب خوبی را تجربه کردیم و بامدادان روز پنج شنبه 16 مهر ماه به سوی سلمان شهر به راه افتادیم ؛ پس از ورود به سلمان شهر و رسیدن به میدانچه ای که به شکل یک نیم بیضی است ، وارد راه سمت راست میشویم که یک خیابان باریک است . پیمودن این خیابان باریک ، ما را به روستای دانیال میرساند ؛ باید از روستای دانیال هم بیرون برویم و پس از گذر از روی پل رودخانه ی این روستا به سمت چپ پیچیده و راه را پی بگیریم تا به یک منطقه ی مسکونی زیبا و کوچک برسیم . در این منطقه ، باید راهی خاکی را که در کنار یک ویلای نوساز و شیک ، دیده میشود ، پیمود و تا پایان راه رفت . پایان این راه ، خانه ی روستایی با حیاطی بزرگ ، دیده میشود که پس از پارک کردن خودرو در این حیاط و پرداخت مبلغع 40000 ریال ، پیاده و مجهّز به سوی غار به راه میافتیم ؛ برای رسیدن به غار ، باید راه رودخانه را بر خلاف جهت آب پیمود ؛ تا آن جا که پس از رسیدن به یک سه راهی در دل جنگل که رودخانه ای دیگر از سمت چپ به رودخانه ی اصلی میپیوندد ، به سمت چپ برویم ؛ این رودخانه ی شاخه ای ، همان رودخانه ایست که از درون غار ، بیرون میریزد . راه از کنار این رودخانه و سربالایی تندی است که پس از برخورد به یک تخته سنگ بزرگ روشن رنگ ، بسته میشود . با کمی دقّت در همین تخته سنگ ، میتوانید دهانه ی بزرگ غار را ببینید . ما هم پس از بر سر گذاشتن کلاه های پناهی و برداشتن خوراکی و چراغ ها به درون غار میرویم ؛ پس از ورود به غار و در همان آغاز راه ، رودخانه ی روان و زیبای آن ، دیده میشود ؛ راه پیمودن غار بر خلاف جهت رودخانه است ؛ غاریست بسیار زیبا و فریبنده ؛ جاهایی از رودخانه ، ژرف و بیش تر جاهای آن ، کم ژرفاست . در محوّطه هایی از غار ، حوضچه هایی بزرگ و کوچک ، تشکیل شده اند که گاهی تا بالای کمر ، آب ، فرای مان میگیرد ؛ چون هوا ، سرد شده ، دمای آب هم پایین است ؛ اگرچه لباس های ما ، مناسب و بسنده هستند . تا راه بسیاری را درون غار میپیماییم ؛ گم شدن در غار ، ناشندنیست ؛ چرا که تنها و تنها باید در راه رودخانه ، رفت و برگشت را انجام داد و راه دیگری را نباید پیمایش کرد . در جاهایی از غار ، فضله ی خفّاش ها بر روی یک دیگر ، انبار شده که راه را لغزنده میکند . چکیده ها و چکنده های چندی را هم میتوان درون غار زیبای دانیال ، دید .

زمان پیاده روی از پارکینگ ماشین تا غار == حدود 45 دقیقه

زمان پیمایش غار == حدود یک ساعت و 40 دقیقه

موارد لازم برای این غار : کلاه پناهی ؛ چراغ قوّه ؛ لباس گرم دو دست ؛ خوراکی ؛ کفش مناسب ؛ باتون

تالاب فراخین

پس از برگشتن از غار ، شب را مهمان آقای علی رضا احمدزاده ، دوست خوبم در نزدیکی نوشهر ، روستای امیررود هستیم ؛ بامداد آدینه 17 مهر ماه برای یافتن تالاب فراخین یا تالاب ارواح که دیروز نتوانسته بودیم آن را بیابیم با همراهی علی رضا ، راهی میشویم .

هنگامی که از نوشهر به سوی نور ، بیرون میرویم ، پس از پیمودن راهی اندک و با دقّت فراوان ، راهی شاخه ای در سمت راست ، دیده میشود که دیزی سرای آذربایجان در نبش آن ، خودنمایی میکند ؛ این راه ، راه کان ( معدن ) است که خودروهای سنگین در آن ، رفت و آمد میکنند . وارد این راه میشویم و پس از گذر از رودخانه ای پرآب ، پرسان پرسان ، راه را میپیماییم ؛ اندرز من ، این است که برای یافتن این راه ، حتماً و حتماً با یکی از کسان محلّی یا یک راهنما ، همراه شوید وگرنه به دلیل بزرگی جنگل و ابنوهی درختان آن ، هرگز تالاب را نخواهید یافت ؛ همراهی علی رضا با ما ، کمک شایانی است ؛ به گونه ای کاملاً رخدادی ، یکی از دوستان علی رضا را در راه جنگلی میبینیم و او ، ما را به سوی تالاب ، رهنمون میشود ؛ تالاب فراخین در میانه ی درختان زیبا و انبوهی ، قرار گرفته که هرگز از راه جنگلی ، نمیتوان آن را دید و باید راهنما ، شما را به آن ، راهنمایی کند ؛

نام دیگر این تالاب زیبا ، تالاب ارواح است ؛ چرا که در میانه ی پوشش جنگلی ، قرار گرفته و سنگ ها و درختان خزه بسته و آب سبز رنگ ، جلوه و نمای زیبا و در عین حال ترسناکی به آن داده اند . گستردگی چندانی ندارد ولی همین گستردگی اندک ، بسیار بسیار بسیار زیبا و چشمنواز است .

موارد لازم برای این تالاب ؛ کفش مناسب ؛ لباس مناسب ؛ باتون ؛ جی پی اس

درباره ی علیرضا هاشمی

علی رضا هاشمی هستم ملقّب به مرد همیشه در سفر ؛ زاده ی 6 اردیبهشت 1362 ؛ دل داده ی ایران و تاریخ و طبیعت بی مانندش . سفر رو به صورت رسمی و ثبت شده از 14 اردیبهشت 1385 با سفری دلچسب به استان آذرآبادگان باختری ، آغاز کردم

مطلب پیشنهادی

روستای خزین آباد

روستاییست بسیار کوچک و بدون سکنه ی همیشگی در راه کهن قزوین به تهران . …

یک دیدگاه

  1. دریاچه ممرز یا دریاچه ارواح یا دریاچه ملا کلا اسم یه تالاب هست که با تالاب فراخین متفاوته. تو گوگل سرچ کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *