پنج شنبه , شهریور ۲۹ ۱۳۹۷
خانه / آبشارها / آبشار ویسادار

آبشار ویسادار

ساعت ، 6 صبح ، زمان قرار ما برای حرکت به سمت آبشار زیبای ویسادار است . هم سفران ثبت نامی ، 6 نفر هستند که متأسّفانه ساعت 5 و نیم بامداد ، خبر می رسد که دوست خوب مان ، مهشید ، دچار مسمومیّت شده و علی رغم شوق و میل باطنی اش نمی تواند به این سفر بیاید ؛ در نتیجه زینب هم نمی آید و ما چهار نفر ، البتّه پس از تأخیر نیم ساعته ی آقامهدی و صرف صبحانه به سمت شهر رشت ، به راه می افتیم . ساعت حرکت ما ، دقیقاً 7 و ده دقیقه می باشد . پس از عبور از رشت ، بندرانزلی و رضوان شهر به شهر کوچک پره سر می رسیم . نخستین میدان این شهر را به سمت چپ می پیچیم . مسیری که با طیّ 15 کیلومتر به آبشار ویسادار می رسد . زیبایی این جادّه ی رؤیائی از همان آغاز راه ، رخ نمایی می کند و جان را مسحور خویش می نماید .

احسان ، علی ، مهدی و من

جای جای مسیر ، لذّت عکس گرفتن و ثبت این همه زیبایی را در آدم دوچندان می نماید و ما ، بارها ، توقّف می کنیم تا عکس بگیریم .

من در کنار رودخانه ی زیبا

سرانجام پس از عبور از این همه زیبایی در ساعت 11 و ده دقیقه به تکّه ای از بهشت می رسیم : آبشار ویسادار .

آبشار زیبای ویسادار

این آبشار در سمت چپ جادّه ی اصلی ، واقع شده است و 15 متر ارتفاع دارد . ویسادار ، نام روستایی است در بالادست این آبشار که معنای لغوی آن ، سایه ی درخت بید می باشد . آبشار از جریان تند و عظیم رودخانه ای ، تشکیل می شود که در جهت جنوب به شمال ، جاری است . رودخانه ای فوق العاده زیبا و دیدنی .

رودخانه ی عظیمی که آبشار ، نتیجه ی خروش آن است .

فشار آب آبشار ، آن قدر زیاد است که گودال بزرگی بر اثر این فشار در پایین آبشار ، ایجاد شده است .

من در نمایی از آبشار

از لبه ی جادّه تا آبشار ، تنها چند پلّه ی کوتاه فاصله است و بعد پلی است که بر روی آبشار ، بسته شده است تا گردشگران و دوستداران طبیعت بتوانند به بازدید از آبشار در نمایی نزدیک تر بپردازند ؛ چرا که امکان خیلی نزدیک شدن به این آبشار پرقدرت ، وجود ندارد . تا حدّ ممکن به آبشار ، نزدیک می شویم و تا می توانیم عکس می گیریم .

من در رودخانه

علی ، احسان ، مهدی و من در نمایی زیبا از طبیعت اطراف آبشار

  پس از بازدید از این پدیده ی زیبای خداوندی برای صرف ناهار به پایین تر از آبشار می رویم و ناهار دلچسبی را در کنار رودخانه ، صرف می کنیم .

من ، علی و مهدی در حال خوردن ناهار

  تاریخ بازدید : 25 فروردین 1392

هم سفران : علی مهری ، مهدی برهانی و احسان حلّاجان

آبشار زیبای ویسادار

درباره ی علیرضا هاشمی

علی رضا هاشمی هستم ملقّب به مرد همیشه در سفر ؛ زاده ی 6 اردیبهشت 1362 ؛ دل داده ی ایران و تاریخ و طبیعت بی مانندش . سفر رو به صورت رسمی و ثبت شده از 14 اردیبهشت 1385 با سفری دلچسب به استان آذرآبادگان باختری ، آغاز کردم

مطلب پیشنهادی

روستای سوراوجین

  دهستان رامند از بزرگ ترین دهستان های استان قزوین در شهرستان بویین زهرا ، …

۱۱ دیدگاه

  1. از حاشیه ها هم مینوشتی دیگه،
    اصغر آقا، فراماسونری، !!!((:

  2. خیلی خوش گذشت،
    البته نکته اینجاست:
    میشه من باشمو خوش نگذره؟!!!
    مهندس لیدر
    هوووووووووووورااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا((((((:

  3. راستی علیرضا جان،
    این تی شرت سبزه کیه؟!
    چقده خوش تیپه،
    یخورده بیتشر ازش عکس میزاشتی، به وبسایتت نما داده!
    حال میکنی منوووووووووو
    خودمم به خودم حال میدم!((:

  4. اینکه هنوز هم جاهایی تو شمال اینقدر بکر مونده باشه عجیبه!

  5. واقعا دوست داشتم میومدم. سومین آبشار بلند گیلان. از این مکان عکسهای بهتری هم میشد گرفتا! 🙂

  6. واقعا دوست داشتم میومدم. سومین آبشار بلند گیلان. از این مکان عکسهای بهتری هم میشد گرفتا!

  7. منم بعد از دیدن عکسا خیلی دلم خواست بیام! آخه مهشید جون چرا مریض شدی ؟ چرا غذای خوب نخوردی مسموم شدی؟ عجب جایی رو از دست دادیم والا!!!

  8. 😐 ta man basham payamake safaramo sharj konam
    ajab jaiii bood ensaaafan 😀 alireza jan dastet dard nakone ke mojebate hasrat khordane maro faraham mikoni …

  9. درود علی رضا جان
    آقا یک پیشنهاد
    عکس هایی رو که میگیری زیر عکس نشانی سایت ایرانگشت رو درج کن تا هم نشان دهنده ی اصالت عکس ها باشه هم اگر کسی خواست ازشون در جای دیگه ای استفاده کنه معرف ایرانگشت و حمات شما باشه

  10. جای دوستان خوبمون که مشتاق حضور در این سفر بودند ولی به هر دلیل نتوانستند حضور یابند به شدت خالی بود.
    بعد از مدتی غیبت آبشار ویسادار مکان خوبی بود جهت تجدید خاطره با آبشارهای زیبایی که بازدید کرده بودیم و در کنار آقا مهدی،علی آقا و علیرضا عزیز همراه با بازیهای متنوع از جمله پانتومیم مگر میشود که سفر لذت بخش نباشد.

    یک نکته اخلاقی هم این سفر داشت که قدر طبیعت رو بدونیم و طبیعت رو آلوده و تخریب نکنیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *