پنج شنبه , فروردین ۳۰ ۱۳۹۷
خانه / ستیغ ها / صعود به قلّه ی ۲۴۷۲ متری شجاع الدّین

صعود به قلّه ی ۲۴۷۲ متری شجاع الدّین

صعود به قلّه ی شجاع الدّین

1 فروردین 1392

گردشگران : علی رضا هاشمی و وحید جلیلوند

قلّه ی شجاع الدّین

قلّه ی شجاع الدّین که نام خود را از امام زاده ای گرفته است که در نزدیکی آن ، واقع شده است در منطقه ی پر رمز الموت ، واقع شده است و دارای دو مسیر دسترسی شناخته شده می باشد . مسیر دسترسی نخست از سمت روستای رزجرد است که نزدیک تر می باشد و مسیر دسترسی دوم از سمت امام زاده اسماعیل باراجین می باشد که طولانی تر است . ما ، مسیر دوم را انتخاب می کنیم و در ساعت 8 و ده دقیقه ی صبح ، حرکت را می آغازیم .

76 (2)

بخشی از ابتدای مسیر از داخل این باغ زیبا می گذرد .

ساعت ، 8 و بیست و پنج دقیقه است که به تنها چشمه ی موجود در مسیر می رسیم و جهت صرف صبحانه در کنار همین چشمه ، اتراق می نماییم . پس از صرف صبحانه در ساعت 8 و چهل و پنج دقیقه ، کوهنوردی را آغاز می کنیم . رویش سبزه ها بر روی تپه ها و کوه های اطراف ، منظره ی زیبایی را از بهار به نمایش گذاشته است . جی پی اس نیز بالارفتن ارتفاع را یادآورمان می شود .

کوه ها و تپه های زیبای اطراف

حدود ساعت 11 و پانزده دقیقه است که به پناهگاه نخست می رسیم که در ارتفاع 2328 متری ، واقع شده است . پناهگاهی با دری زردرنگ و ساخته شده از سنگ که در آن نیز قفل است .

 

من در مسیر صعود

پس از اندکی استراحت در کنار این پناهگاه ، کوهنوردی را آغاز می کنیم تا سرانجام در ساعت 12 و پانزده دقیقه به قلّه ی شجاع الدّین می رسیم و این قلّه را هم فتح می نماییم . ارتفاع قلّه ، طبق جی پی اس ، 2472 متر از سطح دریاست . طبق جی پی اس ، ما ، از زمان حرکت تا دسترسی به قلّه ، حدود 15 کیلومتر مسافت را پیموده ایم . در این قلّه ، پناهگاه دوم ، ساخته شده که در آن ، باز است . وارد پناهگاه می شویم و ناهار و چایی را صرف می کنیم و پس از استراحت ، راه فرود را پیش می گیریم .

من بر بالای قلّه

وحید و من بر بالای قلّه

درباره ی علیرضا هاشمی

علی رضا هاشمی هستم ملقّب به مرد همیشه در سفر ؛ زاده ی 6 اردیبهشت 1362 ؛ دل داده ی ایران و تاریخ و طبیعت بی مانندش . سفر رو به صورت رسمی و ثبت شده از 14 اردیبهشت 1385 با سفری دلچسب به استان آذرآبادگان باختری ، آغاز کردم

مطلب پیشنهادی

زنجان گردی

زنجان ، زیباست ؛ این را فراموش نمیکنیم . زنجان ، پر از خاطره است …

۳ دیدگاه

  1. سلام
    یه سوال
    چرا عکس آب انبار رو اینجا هم استفاده کردی؟
    ربطش به موضوع رو من یکی که متوجه نشدم

  2. حالا نمیخواستم بگم ولی اون امامزاده از بچه های الدین بوده! :دی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *