دوشنبه , مهر ۲۳ ۱۳۹۷

گناه

خدایا ، خدابا ، چه بوده گناهم ؟                   که آتش گرفته دل بی پناهم

نه شوری به قلبم ، نه عشقی ، نه نفرت               نه شوقی به نیکی ؛ نه شرم گناهم

چه راه درازیست بی راهه ی عمر                نه تاب نرفتن ؛ نه امید راهم

تو رفتی و از درد بی هم زبانی                   شده هم زبانم غم و اشک و آهم

چو سهراب عاشق کجا بوده ای جان ؟              بخوان درد عشقت ز عمق نگاهم

پیمان سلطانی 4 / 10 / 90

درباره ی علیرضا هاشمی

علی رضا هاشمی هستم ملقّب به مرد همیشه در سفر ؛ زاده ی 6 اردیبهشت 1362 ؛ دل داده ی ایران و تاریخ و طبیعت بی مانندش . سفر رو به صورت رسمی و ثبت شده از 14 اردیبهشت 1385 با سفری دلچسب به استان آذرآبادگان باختری ، آغاز کردم

مطلب پیشنهادی

مسجد خواجه شهدا

در محلّه های قدیمی و تو در توی قزوین ، میتوان سراغ از مساجدی گرفت …

۵ دیدگاه

  1. شعرت خیلی قشنگ بود پیمان جان! موفق باشی.

  2. che ghamgin !!! male man bod! ozr mikham ke be esme mona send shod !!

  3. سلام
    آفرین پیمان عالی نوشتی
    من که قبلا گفته بودم پیمان علاوه بر این که نویسنده خوبیه شاعر خوبی هم هست
    دیدید که زیاد هم بی راه نگفتم
    منتظر شعر های بعدی پیمان باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *