چهارشنبه , آبان ۳۰ ۱۳۹۷
خانه / پیشوازادگان / سه دیدنی در استان قم

سه دیدنی در استان قم

ساعت 18 بعد از ظهر روز 5شنبه 14مهر 1390 به هم راه دوست نازنین و هم راه همیشگیم ، محمّد کوچک تبار ، به سمت شهر قم به راه میافتیم تا فردا آدینه را با بازدید از 3 مکان دیدنی تاریخی این خطّه از ایران ، سپری نماییم . شب را در یک اقامتگاه ساده به نام واحد اقامتی مرادی گذرانده و صبح آدینه ، پس از صرف صبحانه ای مختصر ولی دلچسب به سمت نخستین دیدنی مقرّر در برنامه ی مان یعنی میل صفرعلی ، حرکت می کنیم . برای رسیدن به این میل تاریخی ، میدان مشهور 72تن قم را به سمت کوه سفید که منطقه ای است در نزدیکی کویر مرکزی ایران ، ترک کرده و پس از عبور از روستاهای قمرود و کوه سفید و رد شدن از آزادراه گرمسار به روستای کاج می رسیم . طبق جست و جویی که پیش از سفر ، انجام داده بودم ، این میل تاریخی در نزدیکی این روستا ، قرار گرفته است ولی هیچ کسی را در این روستای نیمه متروکه نمی یابیم و تنها کسی را هم که می بینیم و مورد سؤالش قرار می دهیم ، از این مکان تاریخی ، بی اطّلاع است ولی از کوهی که به نوشته ی پایگاه های اینترنتی ، این میل در آن جا ، واقع شده یعنی کوه سپر رستم ، آگاه بوده و مسیر آن را به ما ، نشان می دهد . بنا بر گفته ی این مرد روستایی ، از روستا ، خارج شده و مسیر راه آهن را پی می گیریم . منطقه ی گرم و خشک را طی می کنیم ولی هر چه بیش تر میگردیم ، کم تر امید یافتن این میل در ما ، جوانه می زند . وقتی که تصمیم به بازگشت گرفته ایم و در مسیر برگشت ، قرار داریم ، ناگهان چشم محمّد به سازه ای تاریخی در دوردست ها می افتد که به نظر می رسد همان میل صفرعلی باشد . تصمیم می گیریم به نزدیک تر رفته ، جست و جوی مان را کامل نماییم تا اگر هم بی نتیجه بود ، حدّ اقل کامل شده باشد . مسیر را به سمت آن چه محمّد دیده است ، طی می کنیم که ناگهان خودرو در شن های نرم ، گیر می کند . هر چه گاز می دهم ، ماشین ، بیرون که نمی آید هیچ ، بیش تر هم فرو می رود . در حال تلاش برای بیرون آوردن ماشین هستیم که سر و کلّه ی دو نفر که به دنبال یک معدن شن و ماسه بدان سو ، آمده اند ، پیدا می شود و ما با کمک آن دو ، موفّق به بیرون آوردن ماشین می شویم . پس از آن که ماشین را از ماسه ها می رهانیم ، در جای مناسبی ، متوقّفش می کنم و پیاده به سوی مقصد به راه می افتیم . پس از حدود 40 دقیقه پیاده روی و بالارفتن از صخره ی سنگی بزرگی ، میل صفرعلی در برابر دیدگان مان ، ظاهر می شود .

میل صفرعلی

من در کنار میل صفرعلی

میل صفر علی مربوط به دوره ی سلجوقیان است و در شهرستان قم ، بخش مرکزی ، روستای کاج واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۰ با شماره ی ثبت ۴۷۷۵  به‌عنوان یکی از آثار ملّی ایران به ثبت رسیده است.   ارتفاع ميل صفرعلي تا سطح دشت 60 تا 80 متر است نماي ميل از سنگ لاشه و ملاط ساروج مي باشد و ميانه ی لاشه ی سنگ بدون ملاط است . ارتفاع آن 80/6 متر و قطر قاعده ی آن 7 متر و پيرامون آن 22 متر است . شکل برج مخروطي است و در درون آن تا ارتفاع 5 متر با لاشه ی سنگ پر شده است و درون آن اتاقکي مدوّر ايجاد شده است که قطر آن 45/3 متر و کلفتي ديوار 70/1 متر است . ديوار داخلي تا بلنداي يک متر صاف و از آن به بعد سقف قوسي شکل آغاز مي شود که در وسط آسمانه اي به قطر 75 سانتي متر شناخته شده است . سقف آن هم از سنگ و ساروج است . کلفتي سقف در قسمت آسمانه 40 سانتي متر است و پس از آن روي قوس سقف را با سنگ چين مسطّح کرده اند و در لبه ی ديوار آن سنگ هايي کار گذاشته شده که ارتفاع آن 40 سانتي متر که 6 سانتي متر بيرون آمده اتاقک در جبهه شرق رو به سوي کاج داراي دري است که يک متر ارتفاع و 75 سانتي متر عرض دارد . عوامل تزيين شده و نوع آن ها هر چند براي ساختن ميل از سنگ لاشه استفاده شده ليکن با قرار دادن طرف صاف سنگ به سمت خارج براي برج نماسازي کرده اند . به علت از میان رفتن سقف و ديوارها بنا در حال حاضر فاقد هر گونه تزيين مي باشد .

پس از بازدید کامل از این میل زیبا که در گذشته های دور به عنوان یک راهنما برای مسافران و درراه ماندگان ، اسنفاده می شده است ، دوباره به سوی شهر قم بازمیگردیم تا به سمت شهر کهک ، حرکت نموده و از خانه ی فیلسوف بزرگ ، ملّاصدرا ، بازدید نماییم . وقتی وارد شهر قم می شویم به سمت آزادراه کاشان رفته و پس از طیّ حدود 12 کیلومتر به سه راهی کهک می رسیم . وارد سه راهی شده و پس از گذشتن از روستاهای خورآباد ، محمّدآباد و ورجان به شهر کهک می رسیم . خانه ی ملّاصدرا در کوچه ای به نام صدرا و در انتهائی ترین نقطه ی شهر ، واقع شده است . وارد خانه می شویم و از قسمت های مختلف خانه ی فیلسوف و پزشک بزرگ ایرانی ، بازدید می نماییم . قسمت اصلی خانه را به گنجینه ای از عکس های استان قم ، تبدیل کرده اند و قسمت دیگر را که عصّارخانه ، نام دارد برای بازدید عموم ، باز کرده اند . در عصّارخانه ، 2 آسیاب چوبی بزرگ را می بینیم که برای تهیّه ی روغن از غوزه ی پنبه ، استفاده می شده اند . این عصّارخانه ، دارای یک آب انبار کوچک نیز هست . داخل اتاق اصلی ملّاصدرا ، آثاری از یک محراب کهن و چند قطعه سنگ نوشته ی قدیمی هم دیده می شوند . در محوّطه ی حیاط خانه نیز چند سنگ بزرگ که بر روی آن ها ، اشعاری حکّاکی شده است به چشم می خورد . این خانه نیز به ثبت آثار ملّی کشور درآمده است .

من در خانه ی ملّاصدرا

محمّد در خانه ی ملّاصدرا

محمّدرضا طاهری ( دوست قمیم ) ، محمّد و من در کنار امام زاده احمد

 7 (2)

نمای دیگری از امام زاده احمد

درباره ی علیرضا هاشمی

علی رضا هاشمی هستم ملقّب به مرد همیشه در سفر ؛ زاده ی 6 اردیبهشت 1362 ؛ دل داده ی ایران و تاریخ و طبیعت بی مانندش . سفر رو به صورت رسمی و ثبت شده از 14 اردیبهشت 1385 با سفری دلچسب به استان آذرآبادگان باختری ، آغاز کردم

مطلب پیشنهادی

روستای آتان

در گوشه ای از الموت زیبا ، روستایی ، آرام گرفته است که به ویژه …

۷ دیدگاه

  1. كيفيت تصاوير خيلي بهتر شد .
    ممنون عليرضا

  2. سفرهاي ماجرا جويانه رو خيلي دوست دارم سفر با چالشها و مشكلاتش زيباست.

  3. چاکر حاج احسان حلّاجان هم هستم .

  4. bbarikala alireza!
    chi kardi to sait shoma!
    hame chi ali va ziba.
    kheyli ham mamnon az inhame enerzhi ke sarfe modiriyate sait mikoni,
    kheyli ba zogho saligheye khasi anjamesh midi
    ahsantom!

    • درسته
      البته قسمتهاي اطلاعيه سفر هاي آينده و گزارش سفرهاي قبلي هم نياز به بروزرساني داره كه با همت عالي عليرضا و شما حتما” درست خواهد شد.

  5. چاکر رؤیاخانم گل هم هستیم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.